Groep Jaap
geplaatst op zondag 19 februari 2012
Het begint een beetje eentonig te worden maar wat een drukte voor de start op zondagmorgen. Parkeren bij La Place is niet meer mogelijk tot de lopers zijn vertrokken!
Jaap heeft inmiddels zijn eigen groep gevormd, Martin weer overgehaald en met Betty en Winston zou hij Annemiek wel even laten zien wat hardlopen is. Annemiek, die voor één dagje de paarden alleen had gelaten, was echter niet van plan zich ook maar iets van Jaap aan te trekken. In galop zoals ze gewend is rende ze voor het peloton uit. Geluk voor Jaap dat zij niet wekelijks meekomt, kan hij in de tussentijd zijn conditie nog wat bijspijkeren.
De Rotterdam marathon groep ging onder leiding van Frank voor de 27. Met Monique op kop ging het natuurlijk weer net iets te hard. Reden voor Ib, die het Friesche Elfstedenijs nog in de benen had, om iets eerder af te haken.
De groep Zaandam ging onder deskundige leiding van de juf voor de eerste keer een lange duurloop van 18 kilometer. Dit tevens onder het wakend oog van Margret, die vandaag al fietsend alle duurlopers van de zo noodzakelijke drank ging voorzien.
Voor wij er erg in hadden kwam het keerpunt bij Lage Vuursche in zicht. Toen Manna daar aangekomen enthousiast vertelde dat wij hier meteen weer terug zouden lopen kreeg Tymo het even te kwaad. Pruttelend meldde hij het feit dat zijn vrouw toch niet voor niets op de fiets meereed. Okay, een pannenkoek hoefde niet maar even wat drinken moest toch minstens wel kunnen.
Zo gezegd zo gedaan gingen wij iets later dus dan gepland weer op de terugtocht. Hoe verder wij kwamen hoe stiller het werd, met uitzondering van Els natuurlijk die pas stopt met praten als ze alleen is (en misschien dan ook nog niet maar dat weten wij natuurlijk niet).
De kilometers begonnen hun tol te eisen maar de Nederlandse Spoorwegen boden uitkomst. Precies toen wij bij de overweg aankwamen moesten wij wachten op de trein wat de ademhaling weer iets omlaag bracht.
Een koude douche in de vorm van een hagelbui maakte ons gereed voor de laatste etappe: de berg van Bluk.
En als je nu niet gezegend bent met de atletische gestalte van een klimmer dan is die heuvel aan het einde best zwaar. Gerard liet zich echter niet kennen en weliswaar steunend maar zonder gemopper kwam hij boven.
Toch nog fris kwam de hele groep uiteindelijk aan bij La Place.








